دیگر به امدنت دیگر به رویاهایت

نمی توان دل خوش بود

دیگر نیستی نمی بینمت

اما تصویرت چون قاب عکس قدیمی ....

از گوشه ی قلبم آویزان است

و تمام ترس من از این است

که این قاب کهنه بیفتد و خالی بماند...

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم

روز و شب زیر لبم اسم تو را ذکر کنم

دوستم داشته باش من به آن می ارزم که به من فکر کنی

گل اطمینان را تو به من هدیه کنی

       چه زیباست به یاد تو با چشمانی خسته گریستن      

 چه زیباست همیشه در تنهایی تو را حس کردن

     چه زیباست در خیال با تو زندگی کردن

      عزیزم نام تو بر قلبم خالکوبی شده تا فراموشت نکنم

      نازنین من همچون نفس کشیدن تو را بخاطر می سپارم

ای مرغ به سوی آشیانت برگرد !

ای دوست به سوی دوستانت برگرد

جان تو در آنجاست کجا می گردی

آه ای همه تن به سوی جانت برگرد !

اگر خدا

تو را به سوي پرتگاهي هدايت كرد

به او اعتماد كن

زيرا يا تو را از پشت مي‌گيرد

يا پرواز كردن را به تو مي‌آموزد!

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم

روز و شب زیر لبم اسم تو را ذکر کنم

دوستم داشته باش من به آن می ارزم که به من فکر کنی

گل اطمینان را تو به من هدیه کنی

 

یکی دوتا سه تا سبد ترانه پیشکش چشات
وقتی میگی دوسم داری  انگاری می میرم برات
چه ساده و چه بی ریا   همسفر راهم شدی
خودت اینو خوب میدونی  که سر سپرده ام برات
دستای تو ساقه ی یاس
وجود من پر التماس
وجود تو من چی بگم
یه کوه سر تا پا طلاس
چشای تو
چشای تو قشنگترین ترانه هاس