تبليغاتX
پر پرواز
پر پرواز

                                   

 يکي را

دوست مي دارم

ولي افسوس که او هرگز نمي دانـــــــــــــــــد

نگاهش مي کنم

شايد بخواند از نگاه من که او را دوست مي دارم

ولي افسوس او هرگز نگاهم را نمي خواند

و

به برگ گل نوشتم

من که او را دوست مي دارم

ولي افسوس او گل را به زلف کودکي آويخت تا او را بخنداند

 

|+| نوشته شده توسط آرش در دوشنبه 16 بهمن1385 ساعت 2:13 بعد از ظهر |


ایترنت وبلاگ