دیگر به امدنت دیگر به رویاهایت

نمی توان دل خوش بود

دیگر نیستی نمی بینمت

اما تصویرت چون قاب عکس قدیمی ....

از گوشه ی قلبم آویزان است

و تمام ترس من از این است

که این قاب کهنه بیفتد و خالی بماند...

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم

روز و شب زیر لبم اسم تو را ذکر کنم

دوستم داشته باش من به آن می ارزم که به من فکر کنی

گل اطمینان را تو به من هدیه کنی

       چه زیباست به یاد تو با چشمانی خسته گریستن      

 چه زیباست همیشه در تنهایی تو را حس کردن

     چه زیباست در خیال با تو زندگی کردن

      عزیزم نام تو بر قلبم خالکوبی شده تا فراموشت نکنم

      نازنین من همچون نفس کشیدن تو را بخاطر می سپارم

ای مرغ به سوی آشیانت برگرد !

ای دوست به سوی دوستانت برگرد

جان تو در آنجاست کجا می گردی

آه ای همه تن به سوی جانت برگرد !