دو ست دارم شمع باشم تا که خود تنها بسوزم 

                بر سر بالینت امشب از غم خود من بسوزم

   دوست دارم هاله باشم تا ببوسم روي ماهت

                      يا شوم پروانه از شوق تو بي پروا بسوزم  

    دوست دارم ماه باشم تا سحر بيدار باشم

                    تا چو شمع بر سر راهت در اين صحرا بسوزم

     دوست دارم سايه باشم تا در آغوشم بخوابي

                    چشم دوزم بر جمالت زان رخ گيرا بسوزم

    دوست دارم شمع باشم بر رخ مهر آفرينت

                    از لبت آتش بگيرم تا جهاني را بسوزم

  دوست دارم ژاله باشم من به خاك پاكت افتم

                     تا چو گل شاداب باشي ومن از گرما بسوزم

   دوست دارم خار باشم دامن وصلت بگيرم

                   تا ز مهر آتشينت اي گل زيبا من بسوزم

چه زیباست بخاطر تو زیستن

وبرای تو ماندن بپای تو مردن وبه عشق تو سوختن؛

وچه تلخ وغم انگیز است، دور از توبودن، برای تو گریستن؛

و به عشق و دنیای تو نرسیدن؛ ایکاش می دانستی بدون تو،

مرگ گواراترین زندگیست؛ بدون تو وبه دور ازدستهای مهربانت،

زندگی چه تلخ وناشکیباست. ایکاش می دانستی مرز خواستن کجاست،

وایکاش میدیدی قلبی راکه فقط؛

برای تو می تپد